malinowska-wagrowska

Czym separacja różni się od rozwodu?

Decyzja o rozstaniu to jedno z najtrudniejszych życiowych doświadczeń. Nie zawsze jednak prowadzi ona od razu do rozwodu. W polskim prawie istnieje również instytucja separacji – rozwiązania pośredniego, które może być odpowiednie dla małżonków niegotowych na definitywne zakończenie małżeństwa. Czym separacja różni się od rozwodu i jakie skutki prawne pociąga za sobą separacja? Zapraszam do lektury artykułu!

Separacja a rozwód – podstawowe różnice

Zarówno separacja, jak i rozwód mają swoje źródło w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym (k.r.o.), jednak różnią się zakresem skutków prawnych. Rozwód całkowicie rozwiązuje małżeństwo – więź prawna między małżonkami przestaje istnieć. Małżonkowie przestają być rodziną i mogą zawrzeć nowe małżeństwo. Separacja natomiast nie rozwiązuje małżeństwa – małżeństwo nadal formalnie trwa, ale ulega „zawieszeniu”. Małżonkowie nie mogą w tym czasie zawrzeć nowych związków małżeńskich. Jednocześnie wyłączone zostają skutki związane z dziedziczeniem przez małżonków. Ustaje również domniemanie pochodzenia dzieci z małżeństwa.

Przesłanki orzeczenia separacji i rozwodu

Zgodnie z art. 56 § 1 k.r.o., sąd może orzec rozwód, jeśli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego. Oznacza to, że ustały więzi emocjonalne, fizyczne i gospodarcze, i nie ma nadziei na ich odbudowę.

W przypadku separacji, zgodnie z art. 61(1) § 1 k.r.o., wystarczy zupełny rozkład pożycia, bez konieczności wykazywania trwałości. Oznacza to, że małżonkowie dopuszczają szansę na pojednanie, co nie może mieć miejsca w przypadku postępowania rozwodowego.

Separacja może być zatem dobrym rozwiązaniem dla par, które przeżywają poważny kryzys, ale nie są jeszcze pewne, czy chcą zakończyć małżeństwo definitywnie.

Skutki prawne separacji oraz rozwodu – porównanie

Do najważniejszych skutków prawnych separacji oraz rozwodu możemy zaliczyć:

Rozwód:

  • małżeństwo ustaje całkowicie;
  • byli małżonkowie mogą zawrzeć nowe związki;
  • powstaje rozdzielność majątkowa;
  • możliwe jest dochodzenie alimentów między byłymi małżonkami (w określonych prawem sytuacjach);
  • ustaje domniemanie pochodzenia dzieci z małżeństwa;

Separacja:

  • małżeństwo formalnie trwa;
  • również powstaje rozdzielność majątkowa;
  • również ustaje domniemanie pochodzenia dzieci z małżeństwa;
  • małżonkowie nie dziedziczą po sobie z ustawy (chyba że wskażą się w testamencie);
  • możliwe jest zasądzenie alimentów na rzecz małżonka;
  • można ją później cofnąć – separacja może być zniesiona, a małżeństwo kontynuowane;

Kiedy warto rozważyć separację zamiast rozwodu?

Separacja może być korzystniejszym rozwiązaniem w sytuacjach, gdy małżonkowie są co prawda w konflikcie, ale nie wykluczają pojednania w przyszłości. Separacja często stanowi swoisty czas do namysłu, który pozwala na odbudowanie relacji lub ponowną analizę sytuacji i przygotowanie się do rozwodu. Dodatkowo separacja często jest wybierana przez małżonków ze względu na dobro wspólnych dzieci, które przemawia za utrzymaniem jakiejś formy relacji rodzinnych zanim małżonkowie zdecydują się na rozwód. Często za separacją prawną przemawiają również względy moralne lub religijne, gdy małżonkowie nie chcą brać rozwodu, jednak chcą jakiejś formy prawnego zabezpieczenia ich sytuacji faktycznej.

Separacja faktyczna a separacja sądowa

W praktyce wielu małżonków żyje w tzw. separacji faktycznej, czyli nieformalnym rozstaniu bez orzeczenia sądu. Należy jednak pamiętać, że tylko separacja sądowa wywołuje skutki prawne m.in. w zakresie rozdzielności majątkowej, dziedziczenia lub alimentów. Trwanie w nieformalnym rozstaniu, zwłaszcza, gdy rozpoczęło się już nowe życie z innym partnerem, może rodzić bardzo poważne konsekwencje prawne.

Separacja i rozwód – podsumowanie

Separacja i rozwód to dwa różne narzędzia prawne, które pozwalają na uregulowanie sytuacji małżonków w kryzysie. Różnią się przesłankami orzeczenia oraz konsekwencjami prawnymi. Wybór między nimi powinien być poprzedzony rzetelną analizą sytuacji życiowej i prawnej – warto w tym zakresie zasięgnąć porady doświadczonego adwokata. Jeżeli rozważasz separację lub rozwód i nie wiesz, które rozwiązanie będzie dla Ciebie korzystniejsze – zapraszam do kontaktu z moją kancelarią!

🔔 Separacja czy rozwód? Co wybrać i kiedy?

Nie każda para decyduje się od razu na rozwód. Dla wielu osób pierwszym krokiem jest separacja – ale czym tak naprawdę różni się od rozwodu?

🧩 W nowym artykule na stronie kancelarii wyjaśniam:


✔️ jakie są skutki prawne separacji,


✔️ kiedy sąd może orzec rozwód, a kiedy separację,


✔️ co dzieje się z majątkiem i alimentami,


✔️ czy separacja oznacza definitywny koniec związku.

👩‍⚖️ Jeśli stoisz przed trudną decyzją, przeczytaj, co mówi prawo i dowiedz się, jakie masz możliwości.

📖 Artykuł znajdziesz tutaj:
🔗 https://malinowska-wagrowska.pl/aktualnosci

#separacja #rozwód #praworodzinne #adwokat #kancelariaadwokacka

Rozwód a podział majątku wspólnego małżonków.

Rozwód to nie tylko rozstanie dwojga ludzi, ale również konieczność uregulowania wielu istotnych kwestii prawnych, w tym przede wszystkim kwestii majątkowych. Mowa oczywiście o postępowaniu w przedmiocie podziału majątku wspólnego, które to postepowanie okazuje się często być bardziej skomplikowane i czasochłonne niż sam rozwód. Przystępując do podziału majątku wspólnego warto wiedzieć o kilku istotnych sprawach, które postaram się dla Państwa omówić w poniższym artykule.

Czy przy rozwodzie orzeka się o wspólnym majątku?

Zgodnie z art. 58 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd może na wniosek jednego z małżonków dokonać podziału majątku wspólnego już w wyroku rozwodowym, jednak wyłącznie wówczas, gdy nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania. W praktyce sądy orzekają o podziale majątku wspólnego podczas rozwodu niezwykle rzadko, gdy majątek jest niewielki, a strony przedstawiają zgodną propozycję podziału. Zwykle jednak małżonkowie muszą dochodzić swoich praw w odrębnym postępowaniu już po zakończeniu sprawy rozwodowej.

Kiedy małżonkowie mogą wnieść o podział majątku?

Co do zasady małżonkowie mogą wystąpić z wnioskiem o podział majątku wspólnego po zakończeniu postępowania rozwodowego, gdy zostanie wydany wyrok rozwiązujący małżeństwo. Jeżeli między małżonkami istniał ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, wówczas w momencie orzeczenia rozwodu ustrój ten ulega rozwiązaniu i możliwe staje się dokonanie podziału majątku wspólnego. Podział majątku nie jest ograniczony czasowo – można się o niego ubiegać nawet po wielu latach. Warto jednak pamiętać, że im dłużej zwlekamy, tym coraz trudniej będzie udowodnić, co dokładnie wchodziło w skład majątku wspólnego oraz w jaki sposób majątek powinien zostać sprawiedliwie podzielony. Dodatkowo wszczęcie postępowania podziałowego bezpośrednio po rozwodzie, powoduje, że nie musimy potem po kilku latach ponownie powracać do kwestii związanych z byłym małżeństwem.

Czy orzeczenie winy w wyroku rozwodowym wpływa na podział majątku?

To jedno z najczęstszych pytań zadawanych przez klientów: „Czy jeśli sąd orzeknie winę współmałżonka, dostanę większą część majątku?”. Odpowiedź brzmi: nie. Orzeczenie o winie za rozkład pożycia nie ma wpływu na sposób podziału majątku wspólnego. Są to dwie zupełnie odrębne kwestie prawne. Podział majątku opiera się na ustaleniu, co wchodzi w jego skład i w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do jego powstania, a nie na tym, kto ponosi winę za rozpad małżeństwa. Wyjątkiem może być sytuacja, gdy jeden z małżonków rażąco zaniedbywał obowiązki rodzinne – wówczas możliwe jest ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym, jednak o tym za moment. Najważniejsze jest jednak to, że orzeczenie o winie nie wpływa bezpośrednio ani na sposób podziału majątku wspólnego ani na uznanie nierównych udziałów w majątku wspólnym.

Na jakich zasadach następuje podział majątku wspólnego?

Zasadą jest, że małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, ile każdy z nich zarabiał w czasie trwania małżeństwa.

Majątek wspólny obejmuje przede wszystkim:

  • wynagrodzenia za pracę,
  • dochody z działalności gospodarczej,
  • środki zgromadzone na rachunkach bankowych,
  • zakupione w czasie małżeństwa nieruchomości i ruchomości (np. samochody, wyposażenie domu),
  • środki zgromadzone w OFE, PPK czy na kontach emerytalnych.

Nie wchodzi do majątku wspólnego m.in.:

  • majątek nabyty przed ślubem,
  • spadki i darowizny (chyba że darczyńca zastrzegł inaczej),
  • przedmioty osobistego użytku.

Podczas podziału majątku sąd może:

  • przyznać daną rzecz jednemu z małżonków z obowiązkiem spłaty drugiego,
  • zarządzić sprzedaż majątku i podział uzyskanej kwoty,
  • ustalić nierówne udziały, jeśli zostanie wykazane, że jeden z małżonków przyczynił się w mniejszym stopniu do budowy majątku wspólnego (art. 43 § 2 k.r.o.).

Czym są nierówne udziały w majątku wspólnym?

Zasadą jest, że małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym – niezależnie od wysokości ich zarobków czy stopnia zaangażowania w życie zawodowe i rodzinne. Jednak w wyjątkowych sytuacjach możliwe jest ustalenie nierównych udziałów, czyli przyznanie jednemu z małżonków większego udziału w majątku. Żeby jednak tak się stało, muszą wystąpić ważne powody, o których mówi art. 43 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Do ważnych powodów możemy zaliczyć: rażące nieróbstwo jednego z małżonków i brak przyczynienia się do budowy majątku wspólnego; trwonienie majątku przez jednego z małżonków podczas wspólnego życia lub też znacząco wyższy wkład finansowy jednego z małżonków w budowę majątku, zwłaszcza przez dłuższy okres trwania małżeństwa. W praktyce ustalenie nierównych udziałów jest trudne i wymaga dokładnego udowodnienia okoliczności świadczących o rażącej nierówności w przyczynianiu się do powstania majątku. Sam fakt, że jeden z małżonków pracował zawodowo, a drugi zajmował się domem i dziećmi – nie wystarczy, aby sąd orzekł o nierównych udziałach, gdyż art. 43 § 3 k.r.o. nakazuje brać pod uwagę również nakład osobistej pracy małżonka przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.

Rozwód a podział majątku wspólnego małżonków

Chociaż podział majątku wspólnego może nastąpić w ramach postępowania rozwodowego, to jednak z reguły nie ma to miejsca. Z wielu powodów lepszym rozwiązaniem jest podzielenie majątku wspólnego w osobnym postępowaniu. Sprawy dotyczące podziału majątku wspólnego bywają trudne, czasochłonne i wymagają dokładnego przygotowania, ale przede wszystkim zgromadzenia właściwej dokumentacji. Jeżeli potrzebujesz pomocy prawnika w przeprowadzeniu podziału majątku po rozwodzie lub w samej sprawie rozwodowej, zapraszam do kontaktu!

Powództwo o podwyższenie kwoty alimentów – kiedy jest możliwe?

Obowiązek alimentacyjny to realna odpowiedzialność za zapewnienie drugiej osobie środków niezbędnych do godnego życia. Sytuacja życiowa dzieci i rodziców może jednak zmieniać się dynamicznie – rosną koszty utrzymania, potrzeby dziecka, ale również możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej. W takich przypadkach możliwe jest wystąpienie z powództwem o podwyższenie alimentów. Kiedy jest to zasadne i jak wygląda takie postępowanie?

Czym jest obowiązek alimentacyjny?

Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a w miarę potrzeby również środków wychowania, osobie uprawnionej – najczęściej dziecku. Obowiązek ten spoczywa w pierwszej kolejności na rodzicach wobec dzieci (art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Co istotne, obowiązek alimentacyjny nie ogranicza się wyłącznie do przekazywania pieniędzy, ale obejmuje także troskę o wychowanie, opiekę i edukację. W praktyce jednak najczęściej obowiązek alimentacyjny realizowany jest w formie comiesięcznych świadczeń pieniężnych.

Kto jest uprawniony do żądania alimentów?

Do alimentów uprawnione są przede wszystkim dzieci, wobec których obowiązek alimentacyjny spoczywa na rodzicach. W nielicznych przypadkach obowiązek ten może obciążyć również dziadków, jednak ma to miejsce w bardzo specyficznych sytuacjach. Dodatkowo uprawnionymi z tytułu alimentów mogą być również byli małżonkowie np. w razie rozwodu z orzekaniem o winie, w którym tylko jeden z małżonków został uznany winnym rozkładu pożycia, a jednocześnie rozwód pociąga pogorszenie się sytuacji życiowej małżonka niewinnego. W kontekście jednak podwyższenia alimentów najczęściej mamy do czynienia z sytuacją, w której jedno z rodziców, działając w imieniu małoletniego dziecka, wnosi powództwo przeciwko drugiemu rodzicowi o zwiększenie dotychczas zasądzonych alimentów. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby podwyższenia alimentów domagało się również samodzielnie dziecko pełnoletnie, które nadal spełnia przesłanki do przyznania mu alimentów od rodzica.

Co wpływa na wysokość alimentów?

Sąd ustalając wysokość alimentów bierze pod uwagę dwa główne kryteria: usprawiedliwione potrzeby osoby uprawnionej oraz możliwości zarobkowe i majątkowe osoby zobowiązanej. Usprawiedliwione potrzeby to realny koszty utrzymania dziecka takie jak np. żywność, ubrania, opieka zdrowotna, edukacja, zajęcia dodatkowe. Z kolei w przypadku możliwości zarobkowych nie chodzi jedynie o faktyczne dochody, ale również potencjalne możliwości zarobkowe związane z posiadanymi kwalifikacjami lub wykształceniem. Nie może być bowiem tak, że jeden z rodziców uchyla się od pracy w celu uniknięcia płacenia alimentów. Nawet jeżeli rodzic nie pracuje, ale posiada znaczny majątek, sąd może zadecydować o zasądzeniu lub podwyższeniu alimentów.

Kiedy możemy domagać się podwyższenia alimentów?

Podstawą do żądania podwyższenia alimentów jest istotna zmiana okoliczności, która wpływa na potrzeby dziecka lub też na możliwości zarobkowe lub majątkowe zobowiązanego. Przykładowo jako zwiększenie potrzeb dziecka możemy wskazać wzrost kosztów jego utrzymania związany z rozpoczęciem nauki w nowej szkole, szkole z internatem lub też konieczność podjęcia leczenia. Z kolei po stronie zwiększenia możliwości osoby zobowiązanej możemy wskazać na awans w pracy, znalezienie nowego, bardziej dochodowego zatrudnienia lub też nagły przypływ dodatkowych składników majątkowych np. w wyniku dziedziczenia.

W jaki sposób żądać podwyższenia alimentów?

W celu uzyskania wyższych alimentów należy złożyć do sądu pozew o podwyższenie alimentów. Pozew składa się do najczęściej do sądu rejonowego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka, co jest bardzo wygodnym rozwiązaniem. W treści pozwu należy wskazać na dotychczasową wysokość alimentów, opisać na czym polega zmiana okoliczności, dołączyć dokumenty potwierdzające opisany przez nas stan faktyczny oraz zawrzeć żądanie określonej nowej kwoty alimentów wraz z uzasadnieniem wysokości tej kwoty. W sporządzeniu pozwu nieoceniona może okazać się pomoc adwokata.

Powództwo o podwyższenie alimentów

Warto pamiętać, że alimenty nie są zasądzane raz na zawsze i zawsze, gdy nastąpi zmiana okoliczności faktycznych, można ubiegać się o ich zwiększenie. Kluczowe znaczenie ma odpowiednie udokumentowanie zmiany okoliczności oraz właściwie przygotowany pozew. Jeżeli chcesz przeanalizować sytuację swoją lub swojego dziecka, zapraszam na konsultację do mojej kancelarii.

📌 Alimenty powinny rosnąć razem z potrzebami dziecka – kiedy możesz domagać się ich podwyższenia?

Twoje dziecko zaczęło chodzić do nowej szkoły, potrzebuje korepetycji lub kosztownych terapii? A może drugi rodzic znacząco poprawił swoją sytuację finansową?

W takich sytuacjach masz prawo złożyć pozew o podwyższenie alimentów.

🔍 W nowym artykule wyjaśniam:
✅ czym jest obowiązek alimentacyjny i kto może żądać alimentów,
✅ co wpływa na wysokość alimentów,
✅ kiedy i jak skutecznie ubiegać się o ich zwiększenie,
✅ jakie dokumenty warto przygotować.

📖 Przeczytaj, jak wygląda taka sprawa krok po kroku i dowiedz się, czy warto podjąć działania w Twoim przypadku.

👉 Pełna treść artykułu:
https://malinowska-wagrowska.pl/aktualnosci/

#alimenty #podwyższeniealimentów #prawoRodzinne #adwokat #kancelaria #sprawyrodzinne #pomocprawna #dziecko

Rozwód za porozumieniem stron – sposób na szybki rozwód?

Decyzja o zakończeniu małżeństwa nigdy nie jest łatwa, jednak są przypadki, w których małżonkowie są zgodnie przekonani o konieczności zakończenia ich związku. Gdy obie strony są zgodne co do potrzeby rozwodu, mogą wówczas wspólnie zdecydować się na tzw. rozwód bez orzekania o winie – a zatem rozwód za porozumieniem stron. To rozwiązanie często pozwala uniknąć długotrwałego, kosztownego i przede wszystkim stresującego procesu sądowego. W poniższym artykule postaram się przedstawić jakie warunki należy spełnić, aby rozwód bez orzekania o winie był możliwy oraz odpowiem na pytanie, czy rozwód za porozumieniem stron zawsze jest dobrą decyzją.

Kiedy możliwy jest rozwód za porozumieniem stron?

Podstawową przesłanką do uzyskania rozwodu – niezależnie od trybu – jest trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego. Oznacza to, że między małżonkami ustały wszystkie trzy więzi: emocjonalna (uczuciowa), fizyczna (intymna), gospodarcza (wspólne prowadzenie domu, budżetu itp.).

Dodatkowo nie mogą wystąpić tzw. przesłanki negatywne, czyli sytuacje, w których sąd nie może orzec rozwodu, nawet jeśli nastąpił rozkład pożycia. Chodzi o przypadki, gdy:

  1. rozwód byłby sprzeczny z dobrem wspólnych małoletnich dzieci,
  2. rozwód byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego,
  3. o rozwód wnosi wyłącznie małżonek winny, a drugi się nie zgadza.

Jeśli te przeszkody nie występują, a małżonkowie są zgodni co do rozstania i nie chcą zajmować się kwestią winy, mogą wówczas wspólnie wnioskować o rozwód bez orzekania o winie.

Jak przebiega postępowanie rozwodowe bez orzekania o winie?

Rozwód za porozumieniem stron najczęściej przebiega sprawniej niż rozwód z orzekaniem o winie. Sąd ogranicza postępowanie dowodowe do ustalenia, czy rzeczywiście doszło do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia oraz czy nie zachodzą wspomniane przesłanki negatywne. Małżonkowie muszą jednak złożyć wspólny wniosek o nieorzekanie o winie. W wielu przypadkach rozwód bez orzekania o winie kończy się na jednym terminie rozprawy. Jeżeli jednak w sprawie występują wspólne małoletnie dzieci, wówczas niezbędne jest wypracowanie pełnego porozumienia co do władzy rodzicielskiej, miejsca zamieszkania dziecka, kontaktów z dziećmi oraz ewentualnych alimentów. Dobrze przygotowany pozew rozwodowy oraz ugodowe podejście stron znacznie zwiększają szanse na szybkie i sprawne zakończenie postępowania, co przekłada się również na niższe koszty.

Dlaczego warto rozważyć rozwód bez orzekania o winie?

Do największych zalet rozwodu bez orzekania o winie możemy zaliczyć: krótszy czas postępowania (najczęściej sprawa kończy się na jednej rozprawie); niższe koszty (zwrot części uiszczonej opłaty oraz mniejsze koszty pełnomocników); większa szansa na porozumienie się po rozwodzie (szczególnie ważne, gdy małżonkowie nadal będą wychowywać wspólne dzieci).

Można zatem powiedzieć, że jeżeli małżonkowie nie są skonfliktowani oraz osiągnęli porozumienie co do wszystkich istotnych kwestii, rozwód bez orzekania o winie jest najrozsądniejszym wyborem. Warto jednak pamiętać, że w przypadku rozwodu za porozumieniem stron sąd nie orzeka o winie, a zatem późniejsze dochodzenie alimentów od któregoś z małżonków będzie niemożliwe, chyba że któraś ze stron znajdzie się w niedostatku.

Czy rozwód bez orzekania o winie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem?

Nie zawsze. Choć jest to opcja szybsza i mniej konfrontacyjna, nie każda sytuacja się do niej nadaje. Jeśli jedna ze stron dopuściła się rażących naruszeń obowiązków małżeńskich (np. przemocy, zdrady, porzucenia), a druga strona chce, by miało to prawne konsekwencje – lepszym rozwiązaniem może być rozwód z orzeczeniem o winie. Rozwód bez orzekania o winie nie będzie również dobrym wyjściem, gdy jedna ze stron chce uchylić się od swoich obowiązków wobec dzieci. Istotną kwestią jest również możliwe pogorszenie się sytuacji finansowej po rozwodzie, co ma doniosłe znaczenie dla żądania alimentów przez małżonka niewinnego rozkładowi pożycia.

Rozwód bez orzekania o winie

Rozwód za porozumieniem stron to skuteczny sposób na zakończenie małżeństwa w sposób szybki i kulturalny – pod warunkiem jednak, że obie strony są zgodne co do wszystkich istotnych kwestii związanych z rozwodem. Nie zawsze jest to najlepsza opcja, jednak zawsze wymaga dokładnego rozważenia, zwłaszcza, jeżeli między małżonkami nie występuje konflikt oraz chcą szybko zakończyć małżeństwo. Jeżeli stoisz przed decyzją o rozwodzie i chcesz przeanalizować swoją sytuację, zapraszam do kontaktu z moją kancelarią.

📌 Rozwód za porozumieniem stron – czy to naprawdę najszybszy sposób na zakończenie małżeństwa?

Jeśli oboje małżonkowie są zgodni co do rozstania, rozwód bez orzekania o winie może być mniej stresujący, tańszy i znacznie szybszy niż klasyczny rozwód z batalią sądową. Ale czy zawsze to najlepsze rozwiązanie?

🔍 Z artykułu dowiesz się:
✅ kiedy sąd może orzec rozwód bez orzekania o winie,
✅ jak przebiega postępowanie i jakie dokumenty warto przygotować,
✅ jakie korzyści i ograniczenia wiążą się z rozwodem za porozumieniem stron,
✅ w jakich sytuacjach warto jednak rozważyć orzeczenie o winie.

🤝 Jeśli zależy Ci na sprawnym i spokojnym zakończeniu związku – warto wiedzieć, jakie masz możliwości.

📖 Pełny artykuł przeczytasz tutaj:
👉 https://malinowska-wagrowska.pl/aktualnosci/

#rozwód #rozwódbezorzekaniaowinie #praworodzinne #adwokat #kancelaria #sprawyrodzinne #szybrozwód #porozumieniestron

Czy istnieje rozwód kościelny? O stwierdzeniu nieważności małżeństwa – Kancelaria Łask – Adwokat Monika Malinowska-Wągrowska – Adwokat kościelny

Klienci mojej kancelarii, którzy przychodzą po pomoc w sprawie rozwodowej, bardzo często zadają mi również pytania o kwestie uzyskania rozwodu kościelnego. Chociaż w przestrzeni publicznej bardzo często mamy do czynienia ze stosowaniem niewłaściwej terminologii, warto zapamiętać, że w przypadku małżeństwa sakramentalnego nie mamy do czynienia z rozwodem sensu stricto. Prawo kanoniczne nie przewiduje bowiem instytucji rozwodu, a w stosunku do małżeństwa możemy mówić o stwierdzeniu jego nieważności.

Rozwód a stwierdzenie nieważności małżeństwa

Zrozumienie różnicy między terminem „rozwód” a „stwierdzenie nieważności” jest niezwykle istotne, gdyż pozwala lepiej pojąć czym jest procedura kanoniczna o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Oczywiście sam rozwód nie jest terminem występującym w prawie kanonicznym, jednak nawet odwołując się do prawa powszechnego (świeckiego) można stwierdzić, że rozwód jest rozwiązaniem małżeństwa, które wcześniej zostało ważnie zawarte. Z kolei stwierdzenie nieważności małżeństwa, to postępowanie, w trakcie którego głównym problemem jest stwierdzenie, czy do zawarcia małżeństwa doszło czy też nie. Zaistnienie pewnych okoliczności w momencie złożenia przysięgi małżeńskiej powoduje, że małżeństwo nigdy nie zostaje ważnie zawarte. O jakich jednak okolicznościach mowa?

Przesłanki stwierdzenia nieważności małżeństwa

Wspomniane powyżej okoliczności to tzw. przesłanki stwierdzenia nieważności małżeństwa. W przypadku ich zaistnienia nie dochodzi do zawarcia małżeństwa sakramentalnego, pomimo wypowiedzenia słów przysięgi małżeńskiej.Prawo kanoniczne wskazuje nam trzy główne grupy takich przesłanek, nazwanych również przyczynami nieważności. Pierwsza grupa dotyczy tzw. przeszkód małżeńskich, druga odnosi się do wad zgody małżeńskiej, natomiast trzecia nazywana jest wadami formy kanonicznej. Ostatnia grupa przesłanek dotyczy właśnie samej formy zawarcia małżeństwa. Jednocześnie jest to grupa przesłanek, które najrzadziej występują w praktyce i co do których z reguły nie są prowadzone postępowania kanoniczne.

Przeszkody małżeńskie

Przeszkody małżeńskie, nazywane również przeszkodami zrywającymi, to grupa okoliczności, których charakter jest dość obiektywny. Ich zaistnienie powoduje, że małżonkowie nie mogli skutecznie zawrzeć związku sakramentalnego. Do tej grupy przesłanek zaliczamy m.in. wiek osób wstępujących w związek, pokrewieństwo oraz powinowactwo między nimi, okoliczność różnej wiary, fakt posiadania święceń lub pozostawania w innym ważnie zawartym związku małżeńskim. Co do niektórych z tych przesłanek, jak chociażby różnej wiary małżonków, możliwe jest uzyskanie dyspensy.

Wady zgody małżeńskiej

Kolejna grupa przesłanek ma charakter mniej obiektywny, ponieważ odnosi się do sfery wolicjonalnej człowieka. Stwierdzenie ich zaistnienia wymaga każdorazowo bardzo wnikliwej analizy sprawy. Do tej grupy zaliczamy przede wszystkim złożenie przysięgi małżeńskiej pod wpływem groźby, przymusu lub podstępnego wprowadzenia w błąd. Za wadę zgody małżeńskiej uznaje się również: błąd co do osoby, błąd co do przymiotów małżeństwa czy niezdolność osoby do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich. Okoliczności te muszą jednak wystąpić w momencie składania przysięgi małżeńskiej.

Procedura związana ze stwierdzeniem nieważności małżeństwa

Sama procedura związana ze stwierdzenie nieważności małżeństwa również odbiega od zwykłej procedury sądowej w przypadku rozwodu. Postępowanie nie jest inicjowane pozwem, ale skargą powodową o stwierdzenie nieważności małżeństwa. Skarga taka musi zostać skierowana do odpowiedniego Sądu Kościelnego, który z reguły jest Sądem Metropolitalnym orzekającym przy danej diecezji. Skarga powodowa powinna być oparta na właściwym tytule powodowym, a zatem prościej mówiąc, na właściwej przesłance nieważności w oparciu o którą małżonek dochodzi stwierdzenia nieważności małżeństwa. Na postawie wskazanego tytułu, Sąd ustala formuły wątpliwości, pod których kątem prowadzone jest dalsze postępowanie. Postępowanie, w trakcie którego następuje przesłuchanie świadków i wysłuchanie stron, kończy się wydaniem wyroku, od którego możliwe jest złożenie apelacji.

Stwierdzenie nieważności małżeństwa – podsumowanie informacji

Proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa jest dużo bardziej skomplikowaną procedurą niż rozwód związany z małżeństwem prawa cywilnego. Szczególnie istotne jest prawidłowe wskazanie przesłanek nieważności, na których opiera się skarga powodowa. Duże znaczenie ma również uzasadnienie przesłanek w świetle konkretnego przypadku. Sama procedura kanoniczna również ma wiele zawiłości. W przypadku procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa szczególne znaczenie może mieć pomoc adwokata kościelnego, który pomoże w sporządzeniu skargi powodowej oraz wesprze małżonków w toku procesu. Należy jednak pamiętać, że adwokat taki musi posiadać specjalne uprawnienia oraz być dopuszczonym do występowania przed określonym Sądem Kościelnym. Zapraszam do kontaktu z moją kancelarią.